![تذکر جدی مسیح مهاجری به مسئولان](https://cdn.bayanfarda.ir/thumbnail/QOrNVLucIuia/kvHPsF060XXpEg3cYDFtg4Tl-9IXR6fBmN5CZpcD_SHAyzmXirq1U6zYKN6mPo9HIQqStng6bM-KuhChXQrYF2bbxaiQFM0q/%D9%85%D8%B3%DB%8C%D8%AD%2B%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%AC%D8%B1%DB%8C.jpg)
تذکر جدی مسیح مهاجری به مسئولان
مسیح مهاجری نوشت: شاید مسئولان به دلیل برخورداری از حقوقهای مکفی و تسهیلات و خدمات رایگان و آسان از رنجی که مردم از گرانیها میبرند خبر نداشته باشند. آیا وقت آن نرسیده است که این دستگاههای عریض و طویل را جمع کنید و کاری کنید که مردم مثل روزهای اول بعد از پیروزی انقلاب، مستقیماً به کالاها و خدمات دسترسی داشته باشند؟
بیان فردا | مسیح مهاجری،مدیرمسئول روزنامه جمهوری اسلامی از مسئولان به دلیل بیخبری از وضعیت مردم انتقاد کرد.
بخشهای مهم مطلبی که مسیح مهاجری نوشته را در ادامه میخوانید:
به این اسامی نگاه کنید:شورا و مرکز ملی رقابت؛ سازمان حمایت مصرف کنندگان و تولید کنندگان؛ سازمان بازرسی و نظارت بر قیمت و توزیع کالا و خدمات؛ ستاد تنظیم بازار؛سازمان تعزیرات حکومتی و... اینها شوراها، ستادها و سازمانهائی هستند که برای نظارت بر قیمت کالاها و خدمات به وجود آمدهاند و هدف از تأسیس آنها اینست که مردم بتوانند کالاها را با قیمت عادلانه بخرند و خدمات را بدون آنکه اجحافی بر آنها تحمیل شود دریافت نمایند.
نکته قابل تأمل اینست که این شوراها، ستادها و سازمانها هر روز عریض و طویلتر میشوند و کارمندان زیادی به بهانه اینکه قرار است جلوی اجحاف به مردم را بگیرند از بیتالمال یعنی از جیب همین مردم حقوق میگیرند و در عین حال جلوی چشم آنها هر روز اجحاف بیشتری صورت میگیرد و مردم مجبور میشوند پول بیشتری برای خرید خودرو و سایر کالاها پرداخت کنند و برای خدمات مربوط به آنها متحمل هزینههای سنگین و کمرشکن شوند.
آنچه از مشاهده این واقعیت تلخ فهمیده میشود اینست که دستگاههای نظارتی در کشور ما در عین حال که وجود دارند، ازکارافتادهاند و خاصیتی ندارند. شاید بکار بردن تعبیر «ازکارافتاده» و «بیخاصیت» برای این دستگاهها درست نباشد، زیرا همانطور که از گزارش مربوط به ۱۲ بار گران کردن خودرو توسط شورای رقابت در ۸ ماه امسال فهمیده میشود این دستگاهها بسیار فعال هستند ولی در جهت گران کردن کالاها و ایجاد فشار بر مردم.
شاید مسئولان به دلیل برخورداری از حقوقهای مکفی و تسهیلات و خدمات رایگان و آسان از رنجی که مردم از گرانیها میبرند خبر نداشته باشند. شاید ندانند معالجات و تهیه دارو چه هزینهها و دشواریهائی دارد. شاید ندانند که بسیاری از مردم، گوشت و میوه را از سفرههای خود حذف کردهاند. شاید اطلاع نداشته باشند که خریدن خانه برای اکثر مردم کشورمان تبدیل به یک آرزوی دست نیافتنی شده است. شاید ندانند بسیاری از جوانان دختر و پسر به دلیل ناداری به سراغ ازدواج نمیروند و میلیونها نفر از آنها بدون ازدواج در حال رسیدن به میانسالی هستند. شاید خبر نداشته باشند که عدهای از مردم به دلیل فقر، تن به کارهائی میدهند که قلم از نوشتن آنها شرم دارد.
آیا وقت آن نرسیده است که این دستگاههای عریض و طویل را جمع کنید و کاری کنید که مردم مثل روزهای اول بعد از پیروزی انقلاب، مستقیماً به کالاها و خدمات دسترسی داشته باشند؟
دیدگاه تان را بنویسید