
خانیکی، هادی گفتوگو
این فقط هادی خانیکی است که می تواند بیمارستان، بیماری و جدال با سرطان را به بهانه ای برای کنشگری، بستری برای گفت و گو و زمینه ای برای امیدآفرینی تبدیل کند.
روزبه کردونی
بیان فردا | درپی انتشار خبر ابتلای هادی خانیکی به سرطان پانکراس، روزبه کردونی، فعال مدنی و پژوهشگر حوزه رفاه و تامین اجتماعی در یادداشتی به بیان ویژگی های این استاد ارتباطات پرداخت و نوشت:
«این فقط هادی خانیکی است که می تواند بیمارستان، بیماری و جدال با سرطان را به بهانه ای برای کنشگری، بستری برای گفتوگو و زمینهای برای امیدآفرینی تبدیل کند که به تعبیر حضرت مولانا؛ اینچنین میناگریها کارتست این چنین اکسیرها اسرارتست.
متنهای متعددی از دوستان، دانشجویان و همکاران دکترخانیکی درصفحه اینستاگرامش بارگذاری شده است، مروری داشتم بر متنهای منتشر شده و چه دقیق و زیبااست که " امید" و "گفتوگو" پربسامدترین واژگانی است که در وصف ایشان بهکار رفته است که البته واقعیت هم همین است که خانیکی " هادی گفتوگو " و "آموزگار امید" است.
:
اولین بار در سال 1382 وقتی معاون فرهنگی وزرات علوم بود در نشست سراسری مدیران فرهنگی سراسر کشور با دکتر خانیکی آشنا شدم. سخنانش را با این شعر آغاز کرد که خودش بهترین مصداقش است:
هرکه ما را یاد کرد ایزد مر اورا یاد باد هرکه ما را خوار کرد از عمر برخوردار باد
هرکه اندر راه ما خواری فکند از دشمنی هرگلی از باغ وصلش بشکفد آباد باد
در دو عالم نیست ما رابا کسی گرد و غبار هر که ما را رنجه دارد راحتش بسیار باد
برای دکتر خانیکی عزیز که باور دارم در زمانهای که جامعه ما بیش از هر زمان به میانجی و میاندار نیاز دارد؛ میانداری برای تمام فصول است، آرزوی سلامتی و تندرستی دارم که به تعبیر آن شاعر عرب؛ ما أضيق العيش لولا فسحة الأمل ( چقدر زندگی در تنگنا است اگر گستردگی امید نباشد ).
انتهای پیام
دیدگاه تان را بنویسید